„Nie lękajcie się… otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi!”
Słowa te wypowiedział Jan Paweł II podczas Mszy świętej na rozpoczęcie swojego pontyfikatu. Stanowiły one motto życia i myśl przewodnią nauczania papieża-Polaka.
Wszystko zaczęło się w Wadowicach.
„I życie się zaczęło, i szkoła się zaczęła, i studia się zaczęły, i teatr się zaczął, i kapłaństwo się zaczęło”- wspominał papież w 1999 roku w czasie VII pielgrzymki do Polski. Urodził się w Wadowicach 18 maja 1920 roku. Był młodszym synem Karola Wojtyły i Emilii z Kaczorowskich. Na chrzcie (20 czerwca) dano mu imiona Karol Józef. Gdy Karol skończył 6 lat, rozpoczął naukę w szkole powszechnej. Koledzy nazywali go Lolek. Był wesołym chłopcem, lubił sport, zwłaszcza piłkę nożną i narty. Interesował się też teatrem i literaturą. W roku 1929 umarła jego matka. Karol bardzo to przeżył, zamknął się w sobie, pocieszenia szukał w książkach i modlitwie. Podporą był dla niego także starszy brat, Edmund, ale i on zmarł nagle na szkarlatynę trzy lata później. Karol został sam z ojcem, emerytowanym porucznikiem Wojska Polskiego. Ojciec stał się jego przyjacielem, uczył go pobożności, zaraził miłością do gór i wycieczek po okolicy. W 1930 roku Karol Wojtyła rozpoczął naukę w Państwowym Gimnazjum im. Marcina Wadowity. Po maturze w 1938 roku wraz z ojcem przeniósł się do Krakowa. Nigdy jednak nie zapomniał swojego rodzinnego miasta.
Ważne decyzje
W Krakowie zapisał się na studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studia musiał przerwać z powodu zamknięcia uniwersytetu przez niemieckich okupantów. Zatrudnił się wówczas w zakładach chemicznych Solvay. Popołudnia i wieczory poświęcał na działalność literacką i artystyczną. Organizował wraz z przyjaciółmi koncerty, spektakle, dyskusje o literaturze, oddawał się też własnej twórczości pisarskiej. W lutym 1941 roku po długiej chorobie umarł ojciec Karola. Rok później Wojtyła postanowił wstąpić do tajnego Seminarium Duchownego w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął w 1946 roku z rąk kardynała Adama Sapiehy. Został następnie wysłany do Rzymu, gdzie kontynuował studia teologiczne. Po powrocie do Polski skierowano go do pracy w parafii Niegowić, potem w parafii św. Floriana w Krakowie. Poza pracą duszpasterską ksiądz Wojtyła poświęcał się intensywnej pracy naukowej, publicystycznej, wykładał w seminariach w Krakowie, Częstochowie, Katowicach oraz na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. Był lubiany przez studentów, miał dobry kontakt z młodzieżą. Praktykował duszpasterstwo „w drodze”: w czasie wycieczek, campingów, spływów kajakowych rozmawiał z młodzieżą o Bogu, sumieniu, kościele, nawet o filmach, książkach i muzyce. Ubierał się wtedy jak zwykły turysta i kazał studentom mówić do siebie „Wujku”.
„Cały Twój”
W roku 1958 Karol Wojtyła został mianowany biskupem pomocniczym Krakowa. Za dewizę biskupią przyjął słowa „Totus Tuus” (Cały Twój), wyrażające zawierzenie Matce Bożej. W 1964 roku papież Paweł VI mianował go arcybiskupem metropolitą krakowskim. Trzy lata później został kardynałem. W czasie historycznego konklawe 16 października 1978 roku kardynałowie wybrali go na papieża. Wojtyła przyjął imię Jan Paweł II. W niedzielę 22 października uroczyście rozpoczął swoją misję.
Pontyfikat Jana Pawła II należy do wyjątkowych, nie tylko z racji długości trwania, ale i z powodu przemian, które się wówczas dokonały: upadek niektórych reżimów, dialog chrześcijaństwa z innymi religiami i wyznaniami, wewnętrzna reforma Kościoła, reorganizacja Kurii Rzymskiej, niesamowity rozwój misji, wejście chrześcijaństwa w trzecie tysiąclecie. Papież nie bał się w swoim nauczaniu poruszać ważnych, często drażliwych tematów: wołał o szacunek dla człowieka i poszanowanie dla jego praw od samego poczęcia, potępiał każdą przemoc i zniewolenie, wzywał do miłości, przebaczenia i pojednania. Fenomen pontyfikatu Jana Pawła II to także jego twórczość literacka i publicystyczna (napisał m.in.: „Miłość i odpowiedzialność”, „Osoba i czyn”, „Kazania”, „Pamięć i tożsamość”).
Niech mówią liczby:
- Jan Paweł II był papieżem 26 lat, 5 miesięcy i 16 dni.
- Był pierwszym papieżem na Stolicy Piotrowej z tytułem profesora wyższej uczelni. Często spotykał się z naukowcami, w swojej rezydencji systematycznie organizował naukowe sympozja.
- Był pierwszym w historii papieżem, który czynnie uprawiał sport. Ubrany w sportowy strój, wolne chwile spędzał najchętniej na nartach lub wędrując po górach. W uznaniu zasług Jana Pawła II dla sportu Juan Antonio Samaranch, przewodniczący Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego, wręczył mu – jako pierwszemu papieżowi – złoty medal Orderu Olimpijskiego.
- Kochał młodzież. W 1985 roku zainaugurował po raz pierwszy Światowe Dni Młodzieży.
- Był pierwszym w dziejach papieżem, który spotykał się ze zwierzchnikami innych religii (judaizm, islam). W roku 1986 zwołał w Asyżu pierwsze w historii zgromadzenie przedstawicieli różnych religii.
- W czasie zamachu na Placu św. Piotra 13 maja 1981 roku Ali Agca oddał do papieża pięć strzałów. Dwie kule raniły Jana Pawła II, w brzuch i ramię. W szpitalu przebywał do 3 czerwca.
- Wydał ponad 100 ważnych dokumentów. Napisał m.in.: 14 encyklik, 15 adhortacji,11 konstytucji apostolskich, 45 listów apostolskich.
- Odbył 104 podróże zagraniczne, odwiedził 129 krajów (do Polski pielgrzymował 8 razy). W czasie swoich pielgrzymek przemierzył odległość równą (w przybliżeniu) odległości z Ziemi do Księżyca i z powrotem. Nauczał w kilkudziesięciu językach, dbał o to, by przemawiać do wiernych w ich rodzimym języku.
- Nadał niezwykły impuls kanonizacjom i beatyfikacjom: kanonizował 482 świętych, beatyfikował 1338 osób.
- Odbył pielgrzymkę w dniach 5-17 czerwca 1999 r. do Polski. Był m. in. w Leszczewie u rodziny Milewskich. Święty Jan Paweł II pielgrzymował w tak niewielkiej odległości od Nowej Wsi.
„A przecież nie cały umieram…”
Jan Paweł II, po ciężkiej chorobie, zmarł 2 kwietnia 2005 roku, o godzinie 21.37. Pozostawił po sobie niezwykłe świadectwo pobożnego, świętego życia oraz ojcowskiej troski o każdego człowieka. Pogrzeb papieża zgromadził w Watykanie około 4 milionów pielgrzymów z całego świata.13 maja 2005 roku rozpoczął się proces beatyfikacyjny Jan Pawła II. 1 maja 2011 roku papież Benedykt XVI beatyfikował Jana Pawła II. 27 kwietnia 2014 roku papież Franciszek ogłosił naszego Patrona świętym. Spełniły się pragnienia wiernych, którzy niemal natychmiast po śmierci Jana Pawła II wołali: „Santo subito!”
Opracowała: Jolanta Zimnicka